ankaralı annenin yaşam gözü

Reklamın sokak çocuğu Ersin Salman’ın -bu güzel ismi ben koymadım, Kemal Sezer yaptı bu güzelliği- bi’ zamanlar Radikal’de muhteşem bir yazısı yayınlanmıştı.

Muhteşem yazının başlığı “İyi Ankaralılar cennete, şanslı Ankaralılar İstanbul’a gider” idi. Ben de o zamanlar Ankara’dan İstanbul’a göçeli çok zaman geçtiğini zannedip şanslı Ankaralı sınıfına girdiğimi düşünerek kendi çapımda pek bi’ kıvanmıştım. Heyhat şimdi de “eyvah çook zaman geçti ben göçeli” diye hayıflanıyorum. Yaşlılık belirtisi işte!

Neyse Ankara’dan İstanbul’a geçişim hayatta yaptığım en akıllıca şeydi diye düşünüyorum zaman zaman. Hayat da beni bu anlamda hep haklı çıkarıyor. Soğuk yüzlü, tatsız tuzsuz hem de ruhsuz olan o şehirden hiç bir renk, tat falan çıkmayacağını düşünürüm. Çıkmaz da nitekim.

Tabi şimdi fena halde boku çıkmış “Ankara’nın nesini seversin? İstanbul’a dönüşünü” geyiğini yapacak değilim. Hiç de sevmem o lafı, anekdotu her ne ise. En az Ankara kadar tatsız bi’ geyiktir.

Amma velakin hiç beklenmedik bir haber geldi Ankara’dan geçen hafta. Anne Şule Akdağ 12 yaşındaki kızının ilk regl kanaması şerefine parti düzenledi, dostlarını davet edip pasta kesti. Amanın ki amanın bu hamle Ankara’dan geldi. Önce yanlış okuyorum sandım.

Fakat Ankaralı bir anne buna cesaret etmişti. Önce cesaretinden dolayı kocaman bir tebrik benden. Biz ki -o zamanlar kadın pedinin generic adı Orkid idi- Orkid reklamı görünce sus pus olup önümüze bakıp hiç bi’ şey yokmuş gibi yapan bir kuşaktan geliyoruz.

Hatta bir yakınımın evine oturmaya gitmiştik de bir sessizlik sırasında Orkid reklamı çıkmıştı da ev ahalisi nerelere bakacağını şaşırmıştı; o kadar yani…

Bu hamlenin devamının gelmesini dört gözle bekliyorum. Ankara’dan gelmesi de beni bir hayli sevindirdi. Çok sıkılmıştık, Ankara’dan gelen soslarla zenginleştirsen çekilmez, kabak tadı haberlerden.

Bence her anne kızının ilk regl kanaması şerefine  parti vermeli. Haa belki yapanlar vardır fakat bunu basına duyurma cesaretinin Ankara’dan gelmesi ayrı bir takdir konusu!!!

Ankaralı anne Şule Akdağ görme özürlüymüş. Ancak gönül gözü, yaşam gözü apaçık, burası besbelli…

Yorum yazın.